KYOKUSHINKAI-KARATE
Ik zal proberen uit te leggen waarom het KYOKUSHINKAI-KARATE van onschatbare waarde is voor je verdere karate-ontwikkeling.
Het Kyokushinkai-karate staat voor: DISCIPLINE, DOORZETTEN, RESPECT, ZELFVERTROUWEN EN WEERBAARHEID !!! KYOKU betekent : HET UITERSTE ! Dit betekent dat je het maximale uit elke situatie wil halen door door te zetten en je geheel te geven om zo tot het uiterste te gaan voor dat wat je wilt bereiken.
SHIN betekent : de WAARHEID ! Dit betekent dat je alleen met een ijzeren discipline en juiste mentaliteit dit kan bereiken. Je zal zonder marchanderen de realiteit tegemoet treden en wanneer je dit kunt opbrengen, sterkt dit jezelf in je zelfvertrouwen. KAI betekent: SAMENWERKEN ! Dit staat voor het samenwerken met elkaar in de juiste verhouding en altijd met het nodige respect voor ieders standpunt. Respect is een essentieel punt in de relatie tot elk mens. |
 |
Al deze hierboven beschreven punten zijn mijnsinziens karaktervormend en van groot op-
voedkundig belang. De stijl: Kyokushinkai, staat bekend om zijn harde, maar eerlijke vorm
van karate. Door de zware trainingen word je fysiek en mentaal erg sterk, je leert je beheer-
sen met als gevolg: meer zelfvertrouwen en meer verantwoordelijkheidsgevoel.
Ik ben er dan ook van overtuigd dat “Kyokushinkai Karate” een positieve bijdrage kan
leveren aan de verdere ontwikkeling in je leven, je school, je werk en persoonlijk leven.
Vaak vragen ouders: Is karate niet aggressief of is karate niet gevaarlijk ? Neen ! De
praktijk wijst uit dat mensen die karate beoefenen juist rustiger, beheerster en gediscipli-
neerder worden en zodoende een gevecht uit de weg zullen gaan.
Mensen die karate gaan leren met de bedoeling om dit te misbruiken, missen vaak ook de
mentaliteit om de zware trainingsdiscipline vol te houden. Het een sluit dus automatisch
het andere uit.
In al de jaren dat ik de karatesport beoefen heb ik nog nooit iemand ontmoet die zich kwam
aanmelden met het argument: Ik wil mij mentaal trainen ! Zonder uitzonderingen willen zij iets
doen voor of met hun lichamelijke conditie en sommigen komen er zelfs voor uit om alleen het
vechten te leren. Het is dus helaas maar al te waar dat de doorsnee persoon die
zich voor karate komt aanmelden, ongeacht zijn leeftijd, beroep of opleiding, zich geen worst
interesseert voor de mentale zijde van het kyokushinkai-karate. Zij leren liever “vechten” op
een gezellige club of school, of leven zich uit na een dag van saai werken. Maar nu komt het;
sommigen zetten toch door, zonder enig besef wat er met henzelf zal gaan gebeuren op men-
taal gebied.
Als leraar ziet men de geleidelijke veranderingen die over de aankomende karateka voltrekt
heel duidelijk. Men ziet de innerlijke verandering het eerst aan allerlei kleine uiterlijke dingen.
De karateka gaat b.v. op zijn spraak letten, kleed zich zorgvuldiger en let beter op de hygiene.
Later treedt de fase in, waarin hij uit zichzelf beginners gaat helpen en nog meer van dergelijke
dingen. Iedere Sensei vindt het dan ook prettig, wanneer een moeder of vader naar hem toekomt
om hem te zeggen, dat ze eerst wel een beetje huiverig waren geweest voor die karatelessen van
hun zoon of dochter, maar er nu heel blij mee zijn. Je hoort dan ook vaak: Het was eerst zo’n
moeilijke jongen (meisje), maar hij (zij) is volkomen veranderd, je kent hem (haar) gewoon niet
meer terug en daar ben ik reuze dankbaar voor.
Dit alles komt door de positieve invloed die bijna ongemerkt uitgaat van de sfeer in de dojo
(trainingszaal), en door de strenge trainingsdiscipline en de japanse hoffelijkheid die steeds
overal moet worden betracht. Bovendien is de dojo voor hem of haar een plaats waar hij of zij
kameraadschap ervaart en op een sportieve en faire wijze eventuele extra energie en innerlijke
spanningen kwijt kan. Hierdoor zal hij veel minder snel aggressief reageren op situaties in het
normale leven, omdat hij in de dojo al geregeld zijn krachten kan meten en tevens zichzelf in de
hand leert houden. Als strenge stok achter de deur is er de harde regel, dat zij die buiten de dojo
ruzie zoeken en karate hiervoor gebruiken, onherroepelijk worden geroyeerd en dat zij voorgoed
hun prettige trainingsomgeving kwijt zijn. Men leert zichzelf ontdekken, zichzelf vormen en
zichzelf in de hand te houden.
Een gouden regel is: Men moet nooit meteen met een beginnende karateka gaan praten over
geestelijke of psychologische aspecten, want daar is hij nog niet rijp voor.
Dit komt vanzelf na jarenlang gedisciplineerd trainen. Door op hem in te werken wordt hij/zij
op het juiste moment als het ware wakker en zal hiervoor ontvankelijk worden.
Niet eerder-dan begrijpt hij/zij het kyokushinkai-karate.
De praktijk wijst al jaren uit dat alleen de hele sterke overblijven en dat juist deze mensen in
het dagelijkse leven veel profijt van het kyokushinkai-karate hebben.
Ik zal U daarbij zo goed mogelijk begeleiden op deze lange en moeilijke weg.
Sensei Hans